Het Hertenkamp, wie denkt er niet met een glimlach aan die schattige hertjes die je kan lokken met een stukje brood samen met je kind of kleinkind?
En niet alleen de hertjes natuurlijk, er zijn nog veel meer dieren te zien en te aaien. Natuurlijk niet zoveel als vroeger in de jaren '30, want toen was het nog een echte dierentuin! Pas na de oorlog werd het een hertenkamp. Mej. Van IJsendijk was de eigenaresse, toen zij haar einde voelde naderen schonk zij het Maarschalksbos met hertenkamp aan de gemeente. Op 5 december 1921 overleed zij op 83-jarige leeftijd.
Het Maarschalksbos was een geliefde plek van de Baarnaars, er was een theehuisje en in de winter kon men zich van het besneeuwde heuveltje naar beneden laten roetsjen voor heerlijke winterpret. Het hertenkamp bleef een geliefde ontmoetingsplek. In 2003 was er geen geld meer voor, zei de gemeente. 3000 Handtekeningen aan de burgemeester onder de naam 'Bambi moet blijven' veranderden de zaak.
Op 30 november 2004 bestond het hertenkamp 85 jaar, dit viel op dezelfde dag in het jaar dat de gemeente het bosje van IJsendijk geschonken kreeg van mej. Van IJsendijk.
Op dit moment zijn er, behalve de hertjes, ook geiten, ganzen en andere vogels te bewonderen. Ook is er een vijver en een speeltuin voor de kleintjes. Inmiddels is de Stichting tot Behoud van Hertenkamp Maarschalksbos opgericht. Dat is hard nodig, want er gaan nu weer stemmen op van de gemeente om het hertenkamp op te heffen, wederom wegens geldgebrek. Zij willen de zaak sluiten vanwege de bezuinigingen, dezelfde reden waardoor de volière met vogels in de Pekingtuin moest verdwijnen, hun onderkomen ging plat. Deze dieren hebben gelukkig een nieuw onderkomen mogen vinden in de volière bij het hertenkamp. Adriaan Doets, hun verzorger, hielp met de verhuizing. Maar als het Hertenkamp moet wijken schieten die vogels daar ook niet veel mee op.
Wat zal belangrijker blijken, levend cultureel erfgoed of geld?
De gemeente Baarn is aan zet.
